Rosario - José Martí

Për ty mendoja, për flokët e tu,
që bota e hijeve do t'i kish zili,
dhe në të vura një cak të jetës sime
e desha të ëndërroja se ishe e imja.

Endem mbi tokë me sytë
ngritur -O përmallimi im!-kaq lart,
sa në zemërim ballëlartë a në skuqje të mjerë
i ndez krijesa njerëzore.

Të rrosh: -të dish të vdesësh; kjo më mundon
ky kërkim kobndjellës, kjo dhënie parake,
dhe e gjithë Qenia në shpirtin tim shëmbëllen,
dhe duke kërkuar pa besim, nga besimi vdes.

shqip: e.xhaja